Błędne opinie

Błędne opinie Psychografologów wpisanych na listę biegłych sądowych

Czy jesteś pokrzywdzony przez opinię sądową lub prywatną wykonaną przez biegłego sądowego Psychografologa? Czy biegły sądowy, który wydał opinię poza standardowym zakresem wpisu reklamuje się, że ma pełny zakres wpisu na listę, tj. grafologia kliniczna czy psychografologia? Czy w uzyskanej opinii znajdują się budzące wątpliwości „naukowe zwroty”, że badania oryginału dokumentów nie są wymagane, gdyż powstały nowe programy komputerowe i metody badawcze? Czy w Twojej opinii brak jest wskazania użytych przyrządów oraz programów komputerowych? Czy w opinii widoczne są wyliczenia procentowe, które z kolei nie są zgodne z wnioskami końcowymi opinii? Czy być może opinia została opracowana na znikomym i obarczonym znacznymi ograniczeniami badawczymi dokumentami porównawczymi? Czy w treści opinii znalazły się trudno zrozumiałe cechy pisma nie mieszczące się w standardach opinii kryminalistycznej badań porównawczych pisma i podpisów? Czy otrzymana opinia posiada kategorycznie wnioski końcowe pomimo, że występowały znaczące ograniczenia? Czy w opracowanej opinii zamieszczono rozbudową tabelę cech pisma, których wyniki nie są jednoznacznie odczytywalne? Czy masz problemy z podważeniem takiej opinii, gdyż biegły sądowy sprawia przed Sądem wrażenie „wysoce fachowego i doświadczonego”, a Sąd nie uznaje Twoich argumentów?

Jeżeli choć na jedno z powyższych pytań odpowiedziałeś/aś twierdząco, to najprawdopodobniej jesteśmy w stanie Ci pomóc.

Dotarliśmy do dwóch bardzo wnikliwych analizy Katedry Kryminalistyki Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Katedry Kryminalistyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie na niespełna 30 stronach opisano „jakość, sposób działania i naukowy charakter” opinii sądowych i prywatnych wykonanych przez Psychografologów wpisanych na listę biegłych sądowych. Omówiono w niej sposób uwierzytelniania „ponad przeciętnych umiejętności” przez Psychografologów – głównie w prowadzonych przez siebie podmiotach gospodarczych. Część z nich (być może w skutek ukazania się wskazanych analiz) została powykreślana z rejestrów łącznie ze stronami internetowymi. Choć niektóre z nich w zmienionej nazwie działają do chwili obecnej – reklamując się jako najbardziej wyszkolone i doświadczone jednostki badawcze. We wskazanej analizie zostały również opisane postępowania sądowe, gdzie jako kolejni biegli sądowi w sprawie zostali powołani eksperci Katedry Kryminalistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Na ich podstawie między innymi stwierdzono, że „…organy procesowe powołują do wykonania ekspertyz biegłych sądowych wpisanych na listy jako psychografolodzy i że opinie przez nich wydawane co do zasady nie spełniając standardów niezbędnych dla procesowego ich wykorzystania…” – cytat pochodzi z: Badania dokumentów, Teoria i Praktyka – Opinie psychografologiczne, – w poszukiwaniu granic i zdrowego rozsądku (wydana przez Katedrę Kryminalistyki Uniwersytetu Wrocławskiego) – autorstwa prof. dr hab. Tadeusza Tomaszewski  – kierownika Katedry Kryminalistyki Uniwersytetu Warszawskiego. We wskazanych analizach, dla przykładów, opisano kilka spraw sądowych, gdzie opinię sądową opracowywał psychografolog. We wnioskach kończących wskazaną analizę znajduje się kolejne stwierdzenie: „…Wszystkie przywoływane opinie wydane przez specjalistów z zakresu psychografologii łączy jeden wspólny mianownik: zostały wydane na podstawie metod niesprawdzonych i nieuznawanych przez współczesną naukę. Wszystkie zawierały też nieuprawnione i nienadające się zweryfikować wnioski wprowadzające w błąd organy procesowe. W związku z tym należy uznać, iż brak jest merytorycznych podstaw do uznawania psychografologii za dziedzinę lub specjalność uprawniającą do wpisywania na listy biegłych sądowych osób odwołujących się do wiedzy psychografologicznej…” – cytat autorstwa prof. dr hab. Tadeusza Tomaszewski  – kierownika Katedry Kryminalistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Na podstawie dostępu do prowadzonych spraw opracowaliśmy również własne analizy opinii wydanych przez biegłych sądowych psychografologów.

Posiadając dostęp do opisanych powyżej analiz oraz korzystając z własnych doświadczeń z opiniami psychografologów należy stwierdzić, że znaczna ilość osób mogła zostać pokrzywdzona w związku z taką działalnością.

Nasze Centrum dotarło do kolejnej analizy (już trzeciej) opracowywanych przez „psychografologów” wpisanych na listy biegłych sądowych opinii z zakresu badań dokumentów. Tym razem analizie poddano kwestie: „Psychografolog bada kopię dokumentu” cytat z kwartalnika dla biegłych sądowych „Człowiek i dokumenty” nr 62, gdzie prof. dr hab. Tadeusz Tomaszewski Kierownik Katedry Kryminalistycznej Uniwersytetu Warszawskiego analizuje współczesne możliwości badania różnego rodzaju kopii. Wskazuje on, że „…żaden odpowiednio wyszkolony biegły z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów i pisma ręcznego nie powinien ryzykować wniosku o autentyczności podpisu w danym dokumencie na podstawie kopii tego dokumentu…„. Dla uściślenia mowa tu o opracowaniu opinii sądowej z wnioskami kategorycznymi na podstawie wyłącznie kopii testamentu, gdzie oryginał był dostępny do badań. W analizie, w której posiadaniu jesteśmy wskazano, że w treści opinii kolejnego „psychografologa” zostają zamieszczane obszerne opisy wskazujące, że badania oryginałów dokumentów w przypadku opinii sądowych nie jest wymagane – jednakże nie ma to żadnych podstaw naukowych i zostało skutecznie podważone na kilkunastu stronach naukowej analizy. Jest to bardzo niepokojące zjawisko, gdyż nawet w opiniach „psychografologów” datowanych na rok 2025 ujawniamy opisane stwierdzenia w zakresie badań kopii. Należy zatem stwierdzić, że mając świadomość błędnych założeń dalej je powielają w opiniach. Podkreślając niebezpieczeństwo wskazanej sytuacji należy przedstawić kolejny cytat z opisanego kwartalnika dla biegłych sądowych nr 62: „…jest to zjawisko niekorzystne, a nawet niebezpieczne dla systemu wymiaru sprawiedliwości, gdyż ani grafologia, ani psychografologia w proponowanym przez takich znawców pisma ręcznego ujęciu nie są akceptowane przez współczesną naukową kryminalistykę…„. Na podstawie własnych doświadczeń eksperckich oraz powtarzając za prof. dr hab. Tadeuszem Tomaszewskim należy wskazać, że opisany powyżej przypadek „…dotyka on problemów kluczowych dla kryminalistycznej ekspertyzy pismoznawczej, które mogą być źródłem błędów już nie tylko samych biegłych, ale także organów procesowych, opierających na takich opiniach swoje wyroki lub postanowienia…„.